شب قدر و دلم هوای تو کرده

شب قدره و دلم هوای تو کرده
دلم از دوری حسرت تو پر درده

اولین حاجت و آرزوی‌ ما اینه
آقامون از سفر غریبی برگرده

بیا و قدم بذار رو چشمای خیس ما
به حق جدت حسین شهید کرببلا

شهیدی که دم آخر خداوند و صدا می‌زد
جلو چشم‌ تر زینب رو خاکا دست و پا می‌زد

حسین وای 
حسین وای


*****

داره خون می‌ریزه از زخم تنت‌ آروم
من فدای غربتت سیدُناالمظلوم

تو سروصدا و ازدحام جمعیت
پیچیده تو مقتلت صدای یک خانوم

بمیره مادر برات که اینقد ناخوش شدی
زیر دست و پاهاشون بمیرم زجرکش شدی

چشاتو وا‌ کن از خیمه به گودال اومده زینب
چقدر مضطر، خمیده تن و بی حال‌ اومده زینب

حسین وای 
حسین وای


*****

واقعیه یا چشای زینبت تاره
وای خدا مقتله یا گودی نیزاره

داره پاشو رو سینه‌ی تو می‌زاره
از ضریح جوشنت خون زده فواره

مگه نشناختن تو رو عزیز پیغمبری 
چرا حمله می‌کنن یکی پس از دیگری

چشاتو وا می‌کردی کاش می‌دیدی‌غربت زینب
تو می‌ری بعد‌تو می‌شه حسین جان نوبت‌ زینب