
گریه نکن دل دیوونه نگو تو آسمون نیست ستاره عمرِ شبِ سیاه تمومه یکی داره سحر رو میاره با هر یه شونه که به به روی زلفهاش میکشونه میریزه یه عالمه دل دیوونه پسرِ حیدر، پسر طاها، پسر نرگس، پسر زهرا میاد اونی که خودِ بهاره پیش قدمهاش بارون میباره میون خَم زلفهای سیاهش دلهای خدایی یه خونه داره غصّه نخور دلِ پریشون بخند برای مولای زمون تیغ علی میگیره آروم میون پنجههای آقامون همه گرفتیم به کف سرامون به افق نور همه نگامون نشون جاءَ الحق به روی دستش جای کف پاهاش روی چشامون نذر دعای امام عسکری درِ خونه خوابه تو گهوارهی زیبا شمایلش جمال ازلی دست و پاهاش شبیه مولا با یک صلابت مرتضوی به روی لبهاش یه قطره شیره پسر حیدر خودش امیره یه روزی میاد که با یه اشاره میاد و همهی دنیا رو میگیره از ابر زیبا که بهارو امشب میرسونه میریزه یه عالمه دل دیوونه