ای آسمونِ زمین

ای آسمونِ زمین، ای نفَس آسمون
نامه‌ی دلامونو می‌بَره نامه‌رسون
ای آقا بیا یه بار پا بذار رُو چشامون

چشم به راه بهار آدما مثل بید می‌لرزیدن
از سیاهیِ شب آدمای سفید می‌ترسیدن
تو اومدی هوا گرم شد، دلای سنگِ ما نرم شد
با نسیم نگاه‌ت غنچه‌های امید می‌خندیدن

بزن امشب درِ خونه‌ها رو
بگو هر کس دلش رو بیاره
کیه امشب میاره بهارو؟
خودِ یاره، آره خودِ یاره

*****

ای ذخیره‌ی خدا خونه‌ی شما کجاست؟
دردِ مَنو می‌دونه هر کی شما رو می‌خواست
رنگ روزای فراق، رنگ خونه‌ی خداست

غنچه‌های بهار خشک و نیمه‌جونن، دریا بیا
دورِ کعبه‌ی عشق عاشقا می‌خونن: آقا بیا
بیا تا قطره دریا شه، درای بسته‌مون وا شه
ای قرارِ من و ای امیدِ همه دنیا بیا

شبِ عشق و طراوت و نوره
شبِ احیا برای بهاره
شبِ پرواز به اوجِ حضوره
کی بیداره؟، کی بیداره؟

*****

ناز تو رو می‌کِشم تا روزی که تو بیای 
من فدای تو می‌شم هر جوری که تو بخوای
من باشم و نباشم، تو بالاخره میای

دورم از تو ولی مستِ باده‌ی این پیمونه‌تم
حال و روز مَنو هر کی دیده می‌گه دیوونه‌تم
ای امیدِ همه برگرد، عزیز فاطمه برگرد
ناامید نمی‌شم تا که خاک درِ مِیخونه‌تم

توی دستا پُر از گُل عشقه
توی سینه توسّلِ عشقه
تو مقیمِ جزیره‌ی نوری
راه خونه‌ت پلِ عشقه، آره پلِ عشقه

*****

علی...

زمزمه‌ی ممکنات علی مولا مولا
سلسله‌ی واجبات علی مولا مولا
هلهله‌ی ذوالفقار علی مولا مولا
طنطنه‌ی کائنات علی مولا مولا

علی مولا مولا...
...
تا صورت پیوند جهان بود، علی بود
تا نقش زمین بود و زمان بود، علی بود

شاهی که ولی بود و وصی بود، علی بود
سلطان سَخا و کرَم و جود علی بود

این کفر نباشد، سخن کفر نه این است
تا هست علی باشد و تا بود، علی بود