اومدی‌و دلامون روشن شد؛

اومدی‌و دلامون روشن شد؛ شب ظهور اباالحسن شد
با اومدن تو، همه‌ شیرینی ولایت تو به‌کام من شد
حس می‌کنم همه نعمتا به‌نام من شد

از هرکجا می‌گذری، یهو بهار می‌شه
حبّ علی توو دل، هزارهزار می‌شه
پسر فاطمه! پسر نرجس
با وجود تو، علی دوباره تکرار می‌شه

یابن الزهرا! من خشکیدم، منو دریا کن
دستا سرده؛ من گمشده‌ام، منو پیدا کن
دنیا سرده؛ دنیارو میون دستات، ها کن

تو ابر بهاری و من برِّ بیابونم
سایت روو سرم باشه، لب‌تشنه نمی‌مونم

بوی تو، أشهد أنّ علیّاً ولیّ الله
روی تو، أشهد أنّ علیّاً ولیّ الله

سحره، آخر شب تیره؛ بالاخره شب تیره، میره
یه‌روزی می‌رسه دیگه دم غروبا که می‌شه، ‌دلی نمی‌گیره
عالم دوباره، حیرون شمایل حضرت امیره

با تو می‌ره از دلا، همه کدورتا
نور خدا میاد توو همه صورتا
یوسف فاطمه! یوسف زهرا
بودن توئه فوق همه‌ی ضرورتا

یابن الزهرا! دلتنگ توام؛ دلمو شاد کن
زندونی دنیا شده‌ام؛ منو آزاد کن
قلبم بی تو، ویرونه شده؛ منو آباد کن

تو ساحل امنی و من اسیر امواجم
تو حضرت محبوبی؛ من هم به تو محتاجم

ستاره‌ی سحر حسینی؛ اربابی و پسر حسینی
عاشق ابوفاضل و تنها وارث علم ‌قمر حسینی
توو این عالم، یادگار آخر حسینی

با یه نگاه، می‌خری دلو برا حسین
محتاج إذنتم برا یه یاحسین
پسر ثارالله! بقیة‌الله
برا ظهور تو، می‌کنه دعا حسین

یابن‌الزهرا! با یه نیم‌نگات، منو عمّار کن
شاید مردم؛ وقتی اومدی، منو بیدار کن
تا برگردی از عشق حسین، ‌‌منو سرشار کن

قیام تو، أشهد أنّ علیّاً ولیّ الله
سلام تو، أشهد أنّ علیّاً ولیّ الله