
واویلا ، پسر فاطمه شد تنها واویلا ، بیکفن مونده روی خاکا واویلا ، افتاده به زیر دست و پا واویلا واویلا واویلا غرقه خون شد بدن بی سر شاه ، بین قتلگاه تنش افتاده یه گوشه بیپناه ، بین قتلگاه کشتن حسین من شده مُباح ، بین قتلگاه اربا اربا شده بیجرم و گناه ، بین قتلگاه واویلا واویلا واویلا واویلا ای بی سر ، زجه میزنه برات خواهر ای بی سر ، پیکرت شده حسین پرپر ای بی سر ، توی فکر غارتن لشکر بدن بیکفنش دریده شد، سر بریده شد از قفا موی سرش کشیده شد، سر بریده شد نالههای مادرم شنیده شد، سر بریده شد پیکرش به خاک و خون تپیده شد، سر بریده شد واویلا واویلا واویلا واویلا