من را ابد حسین و مرا از ازل حسین

من را ابد حسین و مرا از ازل حسین 
صلّوا علی الحسین و سلامٌ علی الحسین

باید هر آنچه هست، فقط خرج او کنیم
حیّ علی الحسین، که خیر‌العمل حسین

حس می‌کنم همیشه کنار ضریح او
من را گرفته است میان بغل، حسین

مسجد حسینیه است، حسینیه مسجد است
جای دعا حسین و به جای غزل حسین

هنگام مرگ ای مَلک الموت صبر کن
عمری صدا زدیم برای اجل، حسین

نوحوا علی الحسین 
حیّ علی العزاء، حیّ علی البکاء

مثل حسن، حسین به نوکر رسیده است
بین کریم‌ها شده ضرب‌المثل حسین

با گریه‌ی فاطمه، ما هم گریستیم
این ارثِ فاطمه است که نوحوا علی الحسین
****
کوچه به کوچه شهرو می‌گردم
این‌جا کسی دلواپس من نیست

قول و قرارا یادشون رفته
این کوفه دیگه جای موندن نیست

یاد غریبیِ تو افتادم
وقتی به این کوچه نگام افتاد

حالا شدم اونقده بی‌کس که
آخر یه پیرزن پناهم داد

این که تو راه کوفه‌ای آقا
تنها دلیل اشک چشمامه

واست نوشتم که بیای کوفه
حالا پشیمونم از اون نامه

کاشکی می‌شد درد دل من رو
یکی به گوش تو برسونه

کاشکی می‌شد این راهو برگردی
مُسلم برای تو پریشونه

انگار همین مَردم نبودن که
گفتن تا آخر پای تو هستن

حالا سفیرت رو نمی‌شناسن
حتی درا رو هم به روم بستن

کوفه منو با بی‌وفایی‌هاش
یه گوشه‌ی غربت اسیرم کرد

زینب داره با تو میاد ای وای
آقا همین یه غصّه پیرم کرد

وقتی گذشتم از دَم بازار
یاد سه‌ساله دختر افتادم

تو این گذرای شلوغ آقا
یاد غمای خواهر افتادم 

کاشکی تموم تیر و سنگاشون
سهم تن ناقابل من شه 

قسمت نبود تو کربلا باشم
شاید که تقدیرم رسیدن شه