
صد مرده زنده میشود از ذکر یا حسین ارباب ما معلم عیسی بنِ مریم است عیسی اگر در آخر عمرش به عرش رفت قنداقهی حسین، شَرف عرش اعظم است قلبم بیقراره با ماه و ستاره به به که بهاره گل میباره بلبل میزنه پر دور اِبنْ الحیدر روی ماه دلبر دیدن داره جشن تولد گرفتن برا تو نوکرا یعنی نمیخوای قول بدی ما رو نیبری کربلا سلطان قلب من حسین... شکر خدا نام شب ما حسین شد ممنون لطف مادر این خانوادهایم با رعیتیِ خانهی ارباب باوفا احساس میکنیم که اربابزادهایم ماهم حسینه، شاهم نَیِّرِینه بین الخرمینه قبلهگاهم آقام بامرامه، اونی که میخوامه من ذاتاً غلام ثاراللهم جون خودت قول میدیم پای تو هستیم آقا یعنی نمیخوای قول بدی ما رو میبری کربلا سلطان قلب من حسین... از نوع ویژگیِ دعا زیر قُبِّهاش معلوم میشود حرمش فرق میکند اینجا گدا همیشه طلبکار میشود اینجا که آمدی کَرَمش فرق میکند آقا کَرَم کن لطفه به دلم کن راهی حرم کن ما رو امشب بیتابه دلامون امضا کن برامون اِذن کربلامون جون زینب چشما رو بستیم نشستیم توی ایوون طلا یعنی نمیخوای قول بدی ما رو میبری کربلا سلطان قلب من حسین... ستون آسمان تکیه به تو داده سیب محبتت بر دلم افتاده جاذبه داری شده عشقت همه دینم جان به تو بند است که تویی حِصنِ حَصینم صَنَما صَنماهمه سائل پشت در است قربان سرت، قربان سرت... تو درخشش ماه و ستاره دور و برت قربان سرت، قربان سرت قربان سرت، سرباز بخواه بال و پرمی پرواز بخواه پایان منی، آغاز بخواه پایانِ خوشم درمون دلم ای جان خوشم جانم بطلب حسین حسین...