
تو پناهی واسه آدمایی که یه دنیا از زندگی خستن واسه اونایی که زیر بار سختی و گرفتاری شکستن ناامید از همه هستن توی این زمونهای که تو چشم پدرا غصهی نونه پیش چشم زن و بچهاش نذار آقا کسی شرمنده بمونه خسته شده از این زمونه ببین آقا حال ما رو دعا کن بیچارهها رو همه اون زباله گردابی که نون شب ندارن همه کودکان کار و رحمت واسعهای، امام حسین همه ای... در خونت رو همه بازه آخه تو بانی خیر کثیری تو همونی که میخواستی دست شمر و هم آقا بگیری تویی که نعم الامیری هر کی تو روضه میاد مطمعنم تو بهش کردی عنایت ظاهرش هر جوری هست باشه نداره هیچکسی حق قضاوت چون آقا تو کردی دعوت هر کی هر جور باشه آقا سر به راه میشه همینجا خیلی بدحجابان بودن که الان رو سرشونه چادر حضرت زهرا رحمت واسعهای، امام حسین همه ای... تو شفایی واسه اون مریضایی که خیلی زار و بیقرارن اونایی که وقتی ما امید میشن یا وقتی رو به اهتزارن رو به این علم میارن کم نبودن اونایی که با یه ذره تربت تو پا گرفتن سرطانیایی که میون روضههای تو شفا گرفتن واسه درد، دوا گرفتن تو دوای هر چی دردی مردهها رو زنده کردی تو همونی که امید هیچکسی رو توی روضهات آقا ما امید نکردی رحمت واسعهای، امام حسین همه ای...