
ای وای ای وای وقت عزای عالمه ای وای ای وای مدینه مرکز غمه ای وای از غریبی3 واویلا مدینه رنگ ماتم و غم داره تگرگ غربت از فلک می باره علی میونه مدینه بی یاره نشسته غمهای دو عالم یکجا میون قلب بی نوای زهرا ذکر خود خدا شده واویلا وای امون از زمونه غصه ها بی امونه فصل باد خزونه واویلا باغ یاس پیمبر شد خزانی و پرپر می زنه ناله حیدر واویلا ای وای از غریبی3 واویلا ای وای ای وای وقت عزای عالمه ای وای ای وای مدینه مرکز غمه ای وای از غریبی3 واویلا امان امان از این همه نامردی بود غم بی یاوری بد دردی علی به سینه دارد آه سردی شده علی اسیره قومی کافر فاطمه افتاده میان بستر رمق نمانده در تن این مادر می رسد بوی ماتم قلب شیعه پر از غم شد عزای دو عالم واویلا خون ز دیده روان شد بغض و کینه عیان شد سیل غم روان شد ای وای از غریبی3 واویلا اهل مدینه که ز غم آزادند مزد پیمبر خداوند را دادند لگد زنان به جان در افتادند شعله زبانه زد ز درب خانه سوخته تمام بدن پروانه به خانه وا شد قدم بیگانه بین آن در و دیوار فاطمه بود و مسمار ناله زد شرر بار واویلا بسته شد دست شیری شد رعیت امیری ای زمانه بمیری واویلا ای وای از غریبی3 واویلا