ای آقای من ای دنیای من

ای آقای من، ای دنیای من
آقای بابای بابای بابای من

عجب ارثی برام گذاشته بابا
خودشم می‌گه براش، یه یادگاره 

پدرم پدرش، پدراشون
این نوکری تو خونه‌ی ما، ادامه داره

ما زنده به این نوکریه علیَ الدوامیم
ما تشنه‌ی یک سلام و کمتر از سلامیم 
ما غلام ابن غلامیم 

ابی‌عبدالله...

ای صیاد من، ای فریاد من
آقای اولاد اولاد اولاد من

شغل من کارگری برا حسینه
نوکریه بچه من یه افتخاره

پسرم پسرش پسراشون
این نوکری تو خونه‌ی ما، ادامه‌داره

ما شهره‌ی شهریم و به نوکری به‌نامیم
ما بی تو به یک چشم بهم زدن تمامیم 
ما غلام ابن غلامیم