پناه آوردم به خودت

پناه آوردم به خودت
با این‌که کوله بار معصیت رو دوشمه
بیا منو ببخش بازم به فاطمه
حتی اگه بمیرمم به جایتم کمه

دست خودم نیست
دلم به جز در خونت، جایی نمیره
با این گناها،حتی به حال خودمم
گریم می‌گیره

به عشق شاه لا فتی، به زائرای کربلا
به عزت امام رضا، الهی العفو

تو را به اون قحطیه آب
رقیه و قلب کباب
تلزیه طفل رباب، الهی العفو

به حق حسین، الهی العفو...

با کوله باری از گناه
ببین دوباره اومده به درگهت گدا
اون‌که تو معصیت داره، می‌زنه دست و پا
قسم می‌ده به فاطمه، دستامو نکن رها

اومده اون‌که همیشه
توبشو شکسته و حیا نکرده
دل بی‌قراره، شرمنده‌است
که به مهر و لطف تو وفا نکرده

به حق شاه بی کفن، به کرم امام حسن
به سوز لاله‌های غم، الهی العفو
ای همه تکیه‌گاه من
روضه شده پناه من به اشک چشم و آه من، الهی العفو

به حق حسین، الهی العفو...