
از این دنیا بریدم که بریدم به جز غصه ندیدم که ندیدم مادر شهیدم وای مادر شهیدم یه کسی بگه چرا تو مدینه به ما اینا رحمی نداشتن گلمو چیدنش و داغ دیدنش و به دل من گذاشتن به خدا تو محشرم ازشون نمی گذرم پسرم و کشتن چقدر زهرا مدینه ناله ها زد فقط حرف دلشو به خدا زد یه روزی صدا زد یه روزی صدا زد پر خون نفسام چرا پیش نگام تیره و تاره خونه می سوزه با دل من شده قاتل من در و دیوار خونه پر زخم کاری ام بیا فضه یاری ام پسرم و کشتن به خدا تو محشرم ازشون نمی گذرم پسرم و کشتن شبا حیدر هنوزم که هنوزه به میخ در نگاهش رو می دوزه دل ما می سوزه دل ما می سوزه روزای پر غم و شبای ماتم و دلش از دنیا سیره پیچیده تو مدینه همه غمش اینه داره زهرا می میره می خونه فدا سرت اگه که برابرت پسرم و کشتن به خدا تو محشرم ازشون نمی گذرم پسرم و کشتن