آقای من که فخرِ بنی آدمی، حسین!
نه عشقِ من، که عشقِ همه عالَمی، حسین!
بر روی هر کسی دَرِ دل وا نمیکنم
تنها شما به خانهی دل مَحرمی، حسین!
نوکر همیشه فخر به آقاش میکند
من فخر میکنم که تو اربابمی، حسین!
هرکس شبی گدای کَرمخانهی تو شد
فردا شود برای خودش حاتمی، حسین!
بابُالحسین روزِ قیامت، قیامت است
هرکس حسینی است، ندارد غمی حسین!
جمعاند دورِ تو همهی نوکرانِ تو
جنَت کجا و لذتِ دورِهمی، حسین؟
از من بگیر زندگیِ بیحسین را
ای وای اگر جدا شوم از تو دَمی، حسین!
نصب است کهنه پیروهنِ تو به عرشِ حق
داری عجب حسینیه و پرچمی، حسین!
خندهکنان میرود رو جزا در بهشت
هرکه به دنیا کند گریه برای حسین
پربازدیدترینهای شعر مدح ابوذر روحی امام حسین (ع)(محرم و صفر)
