
(خدا رو شکر که هرکی بپرسه ازم کجاییام جواب من همیشه همینه امام رضاییام) جایی بیشتر نداره از حرمش آرامش خود آقا میدونه اینکه چقدر میخوامش (دیگه من چی میخوام؟ اگه همین باشه بسه تو قبر و قیامت، آقا به دادم میرسه) دیگه باید درآری از امشب پیرهن سیاهتو میمونه چشم ما ای محرّم یه سال به راهتو پای عشق تو حسینجان به خدا میمونم اجازه دادی برات گریه کنم ممنونم ممنونم آقاجان، همیشه از مادر تو چون زهرا نوشته، اسم منو نوکر تو (دیگه من چی میخوام؟ اگه همین باشه بسه تو قبر و قیامت، آقا به دادم میرسه) همه امیدم اینه که هستم برا تو سینهزن واسه تو کاشکی امسال بمیرم توی حرمُ الحسن میکُشه عاشق تو داغ لب عطشانت الهی من بمیرم واسه تن عریانت میدونی که عمری، داغ دل ما همینه رَأسِت روی نیزه، بدنت هم رو زمینه