ته نیگاه مه در درمون

ته نیگاه مه درده درمون، مِن همون کوتِرِ ایوون
خوامه مازنی بخونِم، (شِه امام رضا ره قِربون)۲

مِن ته آهوی بیابون، تو همون شاه غریبون
ته ضریحِ دور بگردم، (شه امام رضا ره قربون)۲

الهی مِن فدا بوِم، شه خوارِ آقا ره
یار با وِفا ره، شه امام رضا ره

اَدخله گندِم بخریمه، تا هَدِم دِباره
مِن ته کوتراره، (مه دل بی قراره)۲

بوم ته نووم قربون که دارنه آوازه
بی امه تا مشهد تا مه جان بَوه تازه
ته حرمِ آقا، مِن بَزِنم سازه

امام رضا جانم، ای امام رضا جانم