هرکه ام هرچه ام

هرکه‌ام، هرچه‌ام، هرکجایم
اَهلِ هرشهر و هرروستایم
پادشاهَم اگر یا گدایَم
(هرچه هستم به سویت می‌آیم) ۲

روی لب‌های بابا دعایم
اَشکِ مادر چِکد پُشتِ پایم
کاروانی ز دل‌های خونین
(هَمرَهَم تا به سویت می‌آیم) ۲

هرکه‌ام، هرچه‌ام، هرکجایم
اَهلِ هرشهر و هرروستایم
پادشاهَم اگر یا گدایَم
(هرچه هستم به سویت می‌آیم) ۲

اِی‌ به داغت خروشان دلِ یَم 
اِی تو کانون دل‌های عالَم
تشنه‌کامِ صَلیبِ غریبی
قبله‌گاهِ مسیحِ بنِ مریم

(رَهسپارم، سوی یارم) ۲
(اِی‌قرارِ دلِ بی‌قرارم) ۲
(نورِ چشمانِ چشم‌انتظارم) ۲

من کجا دارم از تو تَنی‌تر؟ 
زنده‌تر، باوفاتر غنی‌تر؟ 
ازمسیرِ سرت رفتنی‌تر؟ 
از همین چای نوشیدنی‌تر؟