شیعتی

شیعَتی مَهما شَرِبتُم ماءِ عَذبٍ فَاذکرونی
اَو سَمِعتُم بِغَریبٍ اَو شهیدٍ فَانذُبونی

من شهیدِ کربلایم، سَربُریده از قَفایم

لَیتَکُم فی یَومِ عاشورا جَمیعاً تَنظرونی
کَیفَ اِستَسقی لِطِفلی فَاَبَوا اَن یَّرحَمونی

من شهیدِ کربلایم، سَربُریده از قَفایم

من چنین بی‌کَس نبودم کَاندَر این وادی رسیدم
بی‌کَسَم کردید و چشم از چشمه‌ی خون مالامالَم

من شهیدِ کربلایم، سَربُریده از قَفایم

وَحش‌وطَیرِ این بیابان جُمله سیرابند و چون شد
من که از آلِ رسولم تشنه‌ی یک قَطره آبم