وقتی که بی‌قرار غمت رَبّ العالم است

وقتی که بی‌قرار غمت رَبّ العالم است
عبدی چو من به روضه‌ی تو جان دهد کم است

من نوکر يكی دوشبِ تو نيَم حسين
هــر لحظه لحظه‌ی همه عمرم محرم است

دارم نیازها به درخانه‌ات ولی
گریه برای تو یه نیازم مقدم است

اشکی که می‌تراود از عمق وجود من
ولله جاودانه‌تر از چاه زمزم است

آنجا که روضه‌ی تو بود جَنَّت من است
جَنَّت برای من تو نباشی جهنم است