سحرای حرم تو هیچ جای عالم نداره

سحرای حرمِ تو، هیچ‌جای عالم نداره
پیشِ گنبد طلایی، حتّیٰ کعبه کم میاره

دلم از تو جون گرفته، از تو آب و دون گرفته
من و بی‌تو زنده موندن، خدا اون روزو نیاره

می‌زنم پَر پَر پَر سوی تو
گشته دل دل دل آهوی تو

یا رضا ای گل فاطمه... 

بی تو آشیون ندارم، تویی همزبون و یارم
پیش پای زائر تو، سرمو هدیه میارم

تو که شاه مهربونی، با گداها همزبونی
تا که عاشق تو هستم، با کسی کاری ندارم