دنیا بر عارفانِ شیدا هیچ است در خاطرشان نَعیمِ عُقبی هیچ است غیر از رخ دلسِتان مگو با دلِ ما هرچیز بهجز جمالِ مولا هیچ است بر منبر اگر حدیثِ ساغر نَبُود اوقات مکن تلف که منبر نَبُود بی پیرِ طریقتم چه خوش گفت مرو در مدرسهای که درس حیدر نَبُود