جوونیمو می‌ریزم به پای تو

جوونیمو می‌ریزم به پای تو
کاش سفید بشه موهام به پای تو

یا پیر غلام بشم آخرش برات
یا که جون بدم تو روضه‌های تو

یه عمر که تو دام تو دلم اسیره
خدا محبت تو رو ازم نگیره

همین روزا براتمو ازت می‌گیرم
یا کربلا میرم یا تو روضه می‌میرم

صاحب کرم می‌بینی که مضطرّم
من تو رو رها کنم کجا برم؟

خیلی بدم من به تو نارو زدم
نکنه به من بگی نیا حرم !

بهم نگو برو که باورم نمیشه
تویی که مهربون بودی باهام همیشه

خدا نیاره رزق من تو روضه کم شه
دعا کن این غلام سیاه خرج حرم شه

(حسین من حسین من حسین جان)۴

***

صدام گرفت، اینقده صدات زدم
بس که سینه توی هیئتات زدم

ببین من و، ببین اشک چشمم و
خودم و چقدر تو روضه‌هات زدم

آقا شاید تا اربعین دَووم نیارم
چقدر همه برن حرم به روم نیارم؟

توو این شبا، ذکر مادرم حسن
بی‌کفن حسین و بی‌حرم حسن

غریب حسین، دل بی‌شکیب حسین
تا همیشه سایه‌ی سرم حسن

واسه‌ش یه روز یه گنبد طلا می‌سازیم
شبیه گنبد امام رضا می‌سازیم

توو این شبا، می‌بارن چشای من
یه چِشَم میگه حسین یکی حسن

یکی غریب، توی دشت کربلا
یکیشون غریب اما تو وطن

حسین رو سر بُریدن از قَفا تو صحرا
حسن رو کُشته کوچه و غمای زهرا

***
صدای در
دری که تو شعله سوخت
دری که یه میخ و توی سینه دوخت

صدای جیغ
توی خاکستر و دود
کی می‌دونه چی تو دست فضه بود؟

بابام با اشک
داره فریاد می‌زنه
این زنی که می‌زنید زن منه !

***
یکی تنش زخم و پر ستاره شد
جگر یکی مدینه پاره شد

یکی دیگه لخته‌های خون و دید
کربلا بعد حسین آواره شد

باید همه گریه کنیم برای زینب
نمیشه هیچ غمی مثل غمای زینب

عمو ببین که می‌ریزه خون من
بیا که رسید به لب‌ها جون من

ببین چقدر مثل مادرت شدم
با لگد شکسته استخوان من

ببین چجوری قاسم تو سربلند شد
چه مردی شد برا خودش قدش بلند شد

عمو برو تو بگو به مادرم
که منم شدم فدایی حرم
بهش بگو پیش عمه زینبم
 نکنه گریه کنی بالا سرم

عمو تو رو خدا به فکر مادرم باش
به جای من مواظب برادرم باش