بالای شهرِ بهشته، پایین شهرِ کربلا، کربلا

بالای شهرِ بهشته، پایین شهرِ کربلا، کربلا
گرفته چشمای عرش و نگین شهرِ کربلا، کربلا 

قسم به حضرت زهرا، رفته تا معراجِ خدا 
از سوی دامنِ شهر مدینه، شهرِ کربلا، کربلا

وزینِ شهر کربلا، حزینِ شهر کربلا 
از هر نظر که بخوای، بهترینِ شهرِ کربلا، کربلا

با گوشت و خون شاه دین، عجینِ شهر کربلا
مرکز کل صادرات دینِ شهر کربلا، کربلا

مزۀ کرب و بلا، به کرب و البلاشه
بایدم طلاشه هر کسی که مبتلاشه

دل آسمونیا زمینیه زمینش
دلای زمینیا هواییه هواشه 

واضحه وقتی که گِلم از کربلا که باشه 
هرکسی که کربلاییه باهام داداشه

نه که من، کربلا هم از این جدایی خسته‌اس
آخه سخته مادری از کودکش جدا شه

سنگ حسین به سینه زنم، سینه‌زنم 
کربلا وطنم، کربلا وطنم

غلام حلقه به گوش امام بی‌کفنم
کربلا وطنم، کربلا وطنم

***
چه کربلا که از آن عطر و بوی سیب می‌رسه 

هنوز ناله ز مردی أنا الغریب می‌رسه 
چیزی نموند تا کربلا إن مع العسر یسری

مطمئنم که بعد هر فراز نشیب می‌رسه
لطف حبیب می‌رسه، مژده طبیب می‌رسه 

سیر گُل روی حرم به عندلیب می‌رسه 
جبین من به تربت خَدُّ التَریب می‌رسه 

پای منم به مقتل شیب الخضیب می‌رسه
پاسخ قالو بلای حق اگر بلیه

شاهکارِ شاه دین حسین‌بن‌علیه
موج کوثر که از دل فرات می‌جوشه

اول کرب و بلاست آخرِ فاطمیه
به فاطمه که حسینی ز دولت حسنم

کربلا وطنم، کربلا وطنم 
غلام حلقه به گوش امام بی‌کفنم

کربلا وطنم، کربلا وطنم