اگرچه اسیر گناهم

اگرچه اسیر گناهم

[ میثم مطیعی ]
اگر چه اسير گناهم 
مرا هم بخوان با نگاهت
كه اين سو و آن سو نمانم 
بيايم سوی خيمه‌گاهت

مرا هم گرفتار خود كن 
كه از مِهرِ تو پر شود دل
كه از هرچه جز با تو بودن 
پشيمان شود حُرّ شود دل

خوشا جان و دل را به كویِ تو بردن
خوشا دل سپردن، خوشا سر سپردن

ياحسين 
يابن الزهرا يابن الزهرا يابن الزهرا... 

****

خوشا خونِ آن عاشقانی 
كه در راهِ تو بر زمين ريخت
خدا خون‌بهايش شد آن دَم 
كه با خونِ پاکِ تو آميخت

خوشا چون حبيب از محبت 
به شوق تو از جان گذشتن
خوشا چون سعيد از سعادت 
شهيدِ نماز تو گشتن

خوشا بُشر و اَدهَم، خوشا جون و نافِع
خوشا سِيف و اسلَم، خوشا سَعد و رافع

ياحسين 
يابن الزهرا يابن الزهرا يابن الزهرا... 

****

خدايا به خون شهيدان 
به آوينی و باكری‌ها
به چمران و صياد و همّت 
به تهرانی و باقری‌ها

دلِ سنگِ ما را هم امشب 
تو با يادشان باصفا كن
همان‌ها كه در وصفشان است 
مِنَ المومنينَ رِجالٌ

شده تازه در دل هوای شهادت
ببر جانِ ما را سوی كربلايت

ياحسين 
يابن الزهرا يابن الزهرا يابن الزهرا...

نظرات