الف قامتم ز داغت شد دال

الف قامتم ز داغت شد دال 
كه شدم پیر از غمت صدها سال 

به سما بنگرم سرت بر نیزه 
به زمین بنگرم تنت در گودال 

تنت شد پامال 3 
همه دیدند مركبت خونین یال 

همه می گفتند در این وضع و حال 
ذوالجناحا از چه رنگت باختی 

جان زهرا را كجا انداختی 
وای 5 

همه هستیِ خواهرت را بردند 
زر و خلخال دخترت را بردند 

نه فقط یك عدد همان پیراهن 
همه اعضای پیكرت را بردند 

كمی دیر آمدم سرت را بردند 
سر عباس و اكبرت را بردند 

به كجا انگشترت را بردند 
وای 5 

سر تو روی نی شده مانند 
سر عباس مضطر و شرمنده 

شده قلبم ز داغ تو آكنده 
كه داره شمر دستمو می بنده 

وای 5