ریحانه رقیه، حنّانه رقیه

ریحانه رقیه، حنّانه رقیه
می‌گم از تَه دل جانانه رقیه

رقیه، اسم یه فرشته‌‌ست که رو شونه‌ی حسینه
رقیه، اسمش نمک سفره‌ی خونه‌ی حسینه
رقیه، ترانه‌ی حسینه

دردونه‌ی حسین، دردونه‌ی حسین
جای زهرا بوسه بزن رو گونه‌ی حسین
دلداده‌ی حسین، شهزاده‌ی حسین
اسم ما رو ببَر سر سجّاده‌ی حسین

طوفانه رقیه، بی‌کرانه رقیه
باید حرف حق زد به زبان رقیه

رقیه، معنیش اینه نهضت حسین داره ادامه
رقیه، رمز عملیات عقیله توی شامه
رقیه کمک‌حالِ قیامه

تو لشکر علی، تو محور علی
همه‌تون درس پس می‌دید در محضر علی
ای دختر حسین با دختر علی
تو هم برو خطبه بخون رو منبرِ علی

باب کراماتم، فاتح شاماتم
دختر ثارالله، رقیه ساداتم

برا همه عزیزم، شامو به‌هم نریزم، رقیه نیستم!
حتی شده بمیرم بابامو پس نگیرم، رقیه نیستم!

من کریمه بنت کریم ابن کریمم
کسی گوشواره می‌خواد بگین کرم می‌کنم
عَلم حیدرو تو شام نگه می‌دارم
من می‌مونم این خرابه رو حرم می‌کنم

سه سالمه اما پیرِ خراباتم
فاطمه در قاب رقیه ساداتم

صابره و جلیله، علمدار عقیله، منم رقیه
عزیزة الامامم، نگهدار قیامم، منم رقیه

می‌دونه محبّت من می‌گیره دستشو
هر کسی حتی یه بار اسممو دَم گرفته
اونی که منکر من شد همه‌ی عمرشو
نمی‌دونه حاجتاشو از خودم گرفته