
کبوتر که میپری، تو حرم امام رضا میخوری آب و دونه، از کرم امام رضا تو فضای حرما، شبونه پرواز میکنی با خودت میخونی و، تمرین آواز میکنی (میدونی یه جایی هم، کبوتراش گشنه میشن سقاخونه نداره، آب بخورن تشنه میشن)۲ بال و پرهاشون همش، خاکی میشه دلاشون میسوزه، افلاکی میشه بقیعه یه دنیا درده، مزار چهارتا مَرده غربتش ما شیعههارو، به خدا دیوونه کرده بقیعه نداره بارگاه، میتابه شبا بهش ماه دلگیره هوای اونجا، هر کی دید فقط کشید آه آه و واویلا واویلا، آه و واویلا واویلا ... اینجایی که نداره، یه خادم و یه زائری اینجایی که نداره، یه صحنی و یه زائری اونجا که تاریکه و، شمع و چراغی نداره داره غصه از در و، دیوار اونجا میباره پنجرش حکم ضریحو، داره و مقدسه انگاری توی حصاره و شبیه قفسه چی میشه زائر اون حرم بشیم زائر آقای با کرم بشیم خدا اون روزو بیاره، بسازیم اونجا مناره ببینیم امام حسن هم، ضریح زیبایی داره یا حسن عزیز زهرا، آقای غریب و تنها یه عنایتی به ما کن، ببینیم اون روزو آقا یا حسن عزیز زهرا، یا حسن عزیز زهرا...