
گیسو به باد میدهی و دلبری علی پا در رکاب میزنی و محشری علی ابرو نهان کن از نظر خیره ی حسود آینه دار صورت پیغمبری علی قامت مگو قیامت زهراست قامتت از بس که قد کشیده ای و محشری علی گرم طواف روی تو آل ابوتراب غرق عبادتی و خدامنظری علی وصفت همین بس است که در کوی رب عشق شهزاده ی حرم، علی اکبری علی وجه غیور هر قَدمت وقت حمله ها گاه رجز تو منتسب حیدری علی یا علی اکبر حسین، نور خدا ز صورت تو دیده میشود پیغمبران بر هم تنیده می شود بین خطوط روی جبینت پر از خداست ابن الحسین لیلی لیلای کربلاست