چه خوش بود زندگی در هوای تو

چه خوش بُوَد زندگی در هوای
بوی بهشت می‌وزد از کربلای تو

چه خوش بُوَد عاقبتِ خیرِ آن کسی 
که جان دهد پای تو و روضه‌های تو

تا خون‌بهای تو باشد خدای تو
درمان هر غمی است اشک عزای تو 

اشک از داغ حسین نزد خدا می‌داند
خانه‌ی دوست تو را سوی خودش می‌خواند

خانه‌ی دوست کجاست؟ کربلا
کربلا مقصد انبیاست

مَرد این جاده‌ای ای رفیق
پا به پای شهیدان بیا

کربلا کربلا کربلا... 

چه جان‌فزاست عطر صبا با نسیم تو
عالمیان فِدیه‌ی ذبحِ عظیمِ تو

اَجر هزار عمره و حج در طواف توست
غبطه خورند کُون و مکان بر حریم تو

ای منتهای عشق، قالوا بَلای عشق
اِکسیر تربتت، آدم‌ربای عشق

عشق را زائر مَشّایه فقط می‌داند
وادیِ عشق تو را سوی نجف می‌خواند

وادیِ عشق کجاست جز نجف
نجف آن شهر مولا علی

مبدأ عاشقا اربعین
از مسیر نجف یا علی

یا علی یا علی یا علی...