
سرای دلم جایگاهت شده وجودم همه خاک راهت شده ببین مرغ دل در پناهت شده روانه سوی قتله گاهت شده غمت یا حسینا، مرا کرده مجنون دو عالم شده از عزای تو محزون *** شکسته پَر و بال دل از غمت گرفته دلم از ازل ماتمت دو چشم همه، گشته چون زمزمت شده پیرهنِ، مشکیام پرچمت بُود پرچم تو، به دوش دلِ من سِرشته غم تو، به آب و گِل من حسین یا حسین یا حسین یا حسین ***