
زلف همهی خَلق گرفتارِ حسین است حال همه آشفته و بیمارِ حسین است باید که خلائق همگی اشک بریزند وقتی که خداوند عزادار حسین است امن است همیشه حرمش چون که سگ کهف مشغول نگهبانیِ دربارِ حسین است هرگز به کس و ناکسی ارباب نگفتم زیرا فقط این لفظ سزاوار حسین است در روز جزا کار کسی نیست شفاعت در روز جزا کار فقط کارِ حسین است کفّارهی ما را پسرِ فاطمه پرداخت تا روز ابد شیعه بدهکار حسین است حسین جان، حسین جان...