خوشبخت اونه که دور حرم سرگردونه

خوشبخت اونه که دور حرم سرگردونه
چشای تَرِش مث بارونه
همش زیر لب داره می‌خونه عزیزم حسین

اون که نداره تو رو چی داره؟ 
اون که تو رو داره چی کم داره؟ 
عاشق واقعی همه عمرش نذر غمِ یاره

تا دنیا دنیاست دنیامه اباعبدالله
پناه روز و شب‌هامه اباعبدالله 

می‌دونم توی حشرم قیامت می‌شه
اگه اونجا بِبَرَن نام اباعبدالله

اباعبدالله حسین... 

این عاشق اونه که قدر معشوقو می‌دونه
براش بی تو زندگی زندونه
بازم داره زیر لب می‌خونه عزیزم حسین

زلف کج تو داده بر بادم
بی تو خرابم با تو آبادم
توئی بزرگ همه دنیا من رَعیت سادم

می‌سوزم عمری از داغ اباعبدالله 
یقیناً نورِ آفاقه اباعبدالله 

قیامت هم ماها رو به خودت می‌شناسن
صدامون می‌زنن عُشّاق اباعبدالله 

اباعبدالله حسین...