وقتی میام تو روضه ها عرشو می‌بینم

وقتی میام تو روضه‌ها عرشو می‌بینم
شکر خدا روزی‌خور اُم‌ّالبنینم

سایه‌ی لطفش رو سرمه 
مادر عباس مادرمه

حیفه اگه سمت بقیع دلارو زائر نکنیم
حیفه اگه یه یادی از سیّدِ ذاکر نکنیم

اگه دیوونه ندیده‌ای به ما می‌گن دیوونه
اگه دیوونه شنیده‌ای به ما می‌گن دیوونه

عقل از سر من پریده و دیوونگی جا گرفته
حرف اگه داری با خدا بزن عقلمو خدا گرفته

منم یه روز عاقل بودم عشق تو مجنونم کرد
زِ شهر عقل و عاقلا یکباره بیرونم کرد

دیوونه‌ی حسینمو بی‌خونه‌ی حسینم
خراب و مست گوشه‌ی مِیخونه‌ی حسینم

غلام خونش پدرمه 
مادرِ ارباب مادرمه

دلِ اباالفضلی می‌گه: سرا فدا سرش کنم
این شور سیّدو می‌خوام هدیه به مادرش کنم

یَل کربلا اباالفضل قربون اون قد و بالات
فدای چشای نازت قربون خشکی لب‌هات

یا حسین غریب مادر تویی ارباب دل من
یه گوشه چشم تو بسه واسه حل مشکل من

به تو دخیلم صاحب عَلم اباالفضل
یاد داده مادرم فقط بگم اباالفضل

که این تمومِ باورمه 
مادرِ عباس مادرمه

مگه می‌شه تا عمر داریم رو حرفمون نمونیم
اسم اباالفضل که میاد از رقیه نخونیم

دوسش دارم یه عالمه دختر پادشاهمه
گدایی دَرِ خونش کار هزارتا حاتمه