نظرات
0 نظر ثبت شده
هنوز نظری ثبت نشده است
اولین نفری باشید که نظر میدهد
خاک ایرانه، خاکی که پایتخت اون خراسانه
[ محسن عرب خالقی ]- 700+
- 4
- 0
خاک ایرانه، خاکی که پایتخت اون خراسانه خاکی که اسمش اصلاً حسنستانه جان جان جان جان جان جانان نسل سلمانه، نسلی که سینه چاک شاه مردانه نسلی که زیر پرچم حسن جانه نسل سلمانه حسن، میگه قربان حسن میچسبه سینهزنی، زیر ایوان حسن اون که امام صدر و داره، چیزی تو دنیا کم ندارم کریم برا دادن حاجت، نیازی به قسم ندارم لا کریم الا حسن... فتنهای برپاست تا نابهی جمل پی شه، علی برخواست پرچم رو داد به اون که مادرش زهراست یا حسن حسن حسن، رو لب مالکهاست علوی زاده، تیغش ساعقه هست و سرعتش باده جوری زده، شتر با بارش افتاده جانم حسن حسن، تو لشکر افتاده کوریه اون دو تا زن، از گهواره تا کفن یا میگیم حسین حسین، یا میگیم حسن حسن مثل امام حسین خدایی، هیشکی تو دنیا حسنی نیست تو هیئتاشم جز ابالفضل، میوندار سینه زنی نیست شاه ابالفضله، مقصد اگه حسینه راه ابالفضله خورشید اگه حسینه، ماه ابالفضله نور نور نور نور راه ابالفضله شاه ابالفضله، فرماندهیه این سپاه ابالفضله تکیه کنی، تکیهگاه ابالفضله نور نور نور نور راه ابالفضله ای سقای باوفا، دریای بی انتها دستم رو رها نکن، ای بی دست کربلا تو مشایه میگفت کشیشی عجب حس مشترکیه فرق میکنه پیغمبر ما عباسمون ولی یکیه لا قمر الا عباس... شیر ابالفضله، شاگرد اول امیر ابالفضله فرمانروا حسین، وزیر ابالفضله ماه ماه ماه بی نظیر ابالفضله شیر ابالفضله، جنگاورا میگن دلیر ابالفضله دنیا حقیرِ و کبیر ابالفضله ماه ماه ماه بی نظیر، ابالفضله لرزه تو تنه همه، افتاد و با واهمه گفتن که فرار کنیم، اومد شاه علقمه با جگر رفته، مثل علی توی قلب خطر رفته اسمش که اومده، سپاه در رفته خیلی خیلی خیلی به پدر رفته بی سپر رفته، تو جنگ با این که خیلی مختصر رفته از دست حساب کشتههای در رفته خیلی خیلی خیلی به پدر رفته وقتی میکوبه علم، عالم میریزه به هم یک قدم میاد جلو، صد قدم میزنم عقب