آقام آقام آقام، تو رو می‌خوام آقام

آقام آقام آقام، تو رو می‌خوام آقام 
***

مثل مجنون چه جنونی شده‌ام 
نه زبونی، دل و جونی شده‌ام 

دیگه همشهری سلمان و ببخش
اگه با تو خودمونی شده‌ام 

خودمونیم، عجب کرب و بلایی
عجب صحن و سرایی داری

خودمونیم، چه آب و چه هوایی
چه خاکی چه شفایی داری

خودمونیم، غریبی ولی هرجا 
که دیدیم آشنایی داری

چه صفایی داری، سینه زنایی داری 
چه قتیل العبرات، اهل بکایی داری

چه بهایی داری، خیلی فدایی داری 
بَه چه اسمی، چه من إسمه دوایی داری

ای که هفتاد و دو اهل وفایی داری
سیّد اهل کسا، عجب کسایی داری

چه خدایی داری، چه خون بهایی داری
ما یه شاه و تو یه عالم چه گدایی داری

آقا آقام آقام، تو رو می‎خوام آقام
*** 

دلی که بوی کبابش می‌رسه 
عشق داره به حسابش می‌رسه

این چه ذکریه که تا می‌گم حسین 
هفت پشتم به ثوابش می‌رسه

خودمونیم، چه نامی تو اسامی 
چه شأنی چه مقامی داری

خودمونیم، به کام همه هستی 
چه تربتِ به کامی داری

خودمونیم، همش حرف توئه 
چه نفوذ در کلامی داری

چه مرامی داری، عبد و گرامی داری
نشده یادت بره، یه جا غلامی داری

همه می‌گن غلام، عجب امامی داری
دیگه پیش حق، چه عزت احترامی داری

مست ذکر توام حسین، چه شامی داری
حس آرامش من، چه التیامی داری

شاه مرد قیام، مرد قیامی داری 
کاشکی باشیم ببینیم، چه انتقامی داری 

آقا آقام آقام، تو رو می‎خوام آقام
***