گرچه یکی یکی و جدا می‌برندمان

گرچه یکی یکی و جدا می‌برندمان

[ سیدرضا نریمانی ]
گرچه یکی‌یکی و جدا می‌برندمان
شکرخدا به کرب‌وبلا می‌برندمان

ما نذر کرده‌ایم که قربانی‌اش شویم
دارند یک‌به‌یک به مِنا می‌برندمان

حالا که حجم کل حسینیه‌ها کم است
از خاک کنده و به سماء می‌برندمان

بالِ ملائک است که فرش قدوم ماست
محض تبرّک است به پا می‌برندمان

اول میان خِیل مَلک سینه می‌زنیم
بعداً به هیئت‌الشّهدا می‌برندمان

سربند یاحسین به ما می‌دهند و بعد
با هروله به عرش خدا می‌برندمان

جان می‌دهیم در وسط روضه‌ها سپس
در خاک با لباس سیاه می‌برندمان

این دل حسینی و رضوی بوده از ازل
از کربلا بهشت رضا می‌برندمان

گیرم به کربلا نرسیدیم تا به حال
یک روز عاقبت رفقا می‌برندمان

نظرات