کسی که غم من و تورو می‌خورد

(کسی که غم من و تو رو می‌خورد، کسی که برای فاطمه می‌مرد
علی رو غدیر خم بالا آورد، داره می‌ره که راحت بشه دیگه)۲

رسولی که خدا مدحشو می‌کرد، بستریه با یه رنگ و روی زرد
با یه دل پره غصه پره درد، داره می‌ره که راحت بشه دیگه

خدا می‌دونه درد دلاش، برا روزگار بعدشه
خونه اگه توی چشاش برا، خونه رو دیوار بعدشه

اگه داره ناله می‌زنه، می‌بینه ناله‌های بعدشو
می‌بوسه اگه که فاطمه رو، می‌دونه ماجرای بعدشو

آه و واویلا یا رسول الله...

ابری شده چشای مادرمون، بلال حبشی باز می‌گه اذون
ولی نبیه خدا نداره جون، که روی پاها بلند بشه بره

هوای مدینه پر شده از ابر، علی داره آماده می‌کنه قبر
نداره دیگه خون‌ خدا صبر، سر رو سینه‌ی علی تا می‌ذاره

بعد این‌همه زحمت و رنج، باید شبونه خاک بشه
اوضاع این مردم پست، زهرا رو داره می‌کشه

علی داره غسل می‌ده و، مردم به فکر پست و شغل
از اون دوشنبه شد شروع، تا که رسید به قتلگاه

(وعده‌های نبی داره می‌رسه، علی تو مدینه خیلی بی کسه
در خونه هیزم و خار و خسه، قراره بسوزونن خونشونو)۲

شاخه‌ی گل پیمبرا شکست، اومدن حالا تازیونه به دست
یه نانجیبی دست علی و بست، قراره ببرن باباشونو

یکی بیاد تو این کوچه، به مادرم کمک کنه
اشک حسینشو پاک کنه، به خواهرم کمک کنه

جلو چشای اهل شهر، زخم ما رو نمک زدن
بابام علی رو بردن و، مادرمو کتک زدن

آه و واویلا یا رسول الله...