وقتی که رنگ غم می‌گیره روزگارم

وقتی که رنگ غم می‌گیره روزگارم
وقتی که از تموم دنیا گله دارم

سرم رو می‌زارم رو شونه‌ی ضریحت
تموم دل‌تنگیامو برات میارم

بهترین خاطره‌های زندگیم، توی صحن تو رقم خورده اقا
مادرم یادم داده از کوچیکیم، توی سختیا بگم امام رضا

دردامو می‌گم، با پنجره فولاد
من عالمی دارم، با صحن گوهرشاد

امام رضا جانم...

کبوتر جلد هوای گنبدم من
مسافر همیشگیه مشهدم مت

امام رضایی‌ام به لطف مادر تو
خدا را شکر به عشق تو زبون زدم من

منم اون بنده‌ی سر تا پا گناه
که هر از گاهی به پابوست میام

هر کی می‌رسه یه حاجتی داره
ولی من فقط خود تو رو می‌خوام

پر بستم اما، بازم هواییم کن
اربعین امسال، کرب‌بلاییم کن