هر لباسی جز نمد سر کردم آرامش نداشت

هر لباسی جز نمد تن کردم آرامش نداشت
جون زهرا مادرت خواهشا رخت عزای روضه را از من نگیر

هیچ طعمی مثل طعم چای بزم روضه نیست
جان من ارباب چای روضه را از من نگیر

هرچه پل پشت سرم بوده خرابش کرده‌ام
این دو قطره اشک پای روضه را از من نگیر

من بدون روضه‌های مادرت دق می‌کنم
جان زهرا کیمیای روضه را از من نگیر

هرچه دارم می‌دهم دار و ندارم را بگیر
صاحب روضه نوای روضه را از من نگیر

لالا لالا مثل تو گریونِ رباب
گریه نکن جون رباب

خدا میدونه بعد تو 
زنده نمی‌مونه رباب

لالا لالا مثل تو گریون رباب
علی جونم یکم بخواب

خدا میدونه بعد تو 
زنده نمی‌مونه رباب

یه ذره طاقت بیاری میاد عمو جون
مرد و قولش قول داد عمو جون

رفتی مادر
غمت فراموش نمیشه
داغ تو خاموش نمیشه

بابات به سوی خیمه‌ها
می‌خواد بیاد روش نمیشه

مونده تو میدون چه کنه با پیکر تو
تنت رو دستشِ می‌افتی هی سر تو

مادر مادر
گریه امونم نمیده
رنگ رقیّه پریده
میون حنجر یه طفل
تیر سه شعبه کی دیده

رو دست بابا
زدی دست و پا بمیرم
بین میدون
رنگ رخ بابات پرید
وقتتی سرت رو تیر برید

من الاذن الی الاذن
من الورید الی الورید

الهی دور پیکرت بگرده مادر
تیر سه شعبه با گلوت چه کرده مادر

رو دست با زدی دست و پا بمیرم
بدون تو بعد تو آب نمی‌خورم تا که بمیرم

لای لای علی لای لای علی لای لای علی جان