
ای منتقمِ خونِ ، ثارالله لَکَ لَبِّیک آجَرَکَ الله مولا ، فِی مُصیبَتِ جَدِّک گریه می کنی توو روضه ها از غمِ حسین هر شبانه روز رو دوشِته پرچمِ حسین هستی بانیِ عزای مُحَرَّمِ حسین گریه از اشک زینب / واسه اون جسم عریان گریه واسه خُشکیِ / لبهای شاهِ عطشان یا حسین یا ثارالله ۴ اشک غربت توو چشمم ، غم توو سینم مهمونه قلب بی تابم مثلِ ، مقتل دریای خونه بغض عالَمه که خیمه زده توی گلوم کُلّ زندگیم اونه که میمیره روبرم زیر دست و پا نفس نفس می زنه عَموم به خودم قول دادم که / آخرین قربونی شَم می دونم بین گودال / بابامم میاد پیشم عمو جانم یا حسین ۴ یتیمی خیلی سخته ، نمی خوام نمی تونم اومدم توو آغوشت ، عموی مهربونم من فدات بشم که اینقَدِه زخمیه تنت قطرههای خون می چکه از زیر پیرهنت آرزوم اینه سرم جدا شِه رو دامنت دوس دارم مثل قاسم / مَردِ مِیدونِت باشم این لحظه های آخر / حافظِ جونِت باشم عمو جانم یا حسین منبع:موسسه ادبیات آیینی بیپلاک