
چه غربتی داره حکایتی داره بال و پرش خاکی میشه، کفتر بیچاره اونیکه مهمونه، بیسر و سامون غربتِ آقاشو دیده دووم نمیاره خیلی آقام مادریه، اگه بدونه حرمه شبیه زهراست بخدا، حسن خدای کرمه واااای کریم آل طاها واااای دیوونتم به مولا *** اونیکه میمیره حرف دلش اینه بقیع و گنبد طلا، بَه که چه شیرینه یه روزی ایشاالله، با کرم زهرا روبرو ایوون طلای مدینه میشینه ایشاالله روزی میرسه، با کرم امام رضا از حرمِ امام حسن، میریم پیاده کربلا واااای تو خیلی خیلی مردی واااای منو دیوونه کردی ***