چشم به راه بهار آدما مثل بید می‌لرزیدن

ای آسمونِ زمین، ای نفَس آسمون
نامه‌ی دلامونو می‌بَره نامه‌رسون
ای آقا بیا یه بار پا بذار رُو چشامون

چشم به راه بهار آدما مثل بید می‌لرزیدن
از سیاهیِ شب آدمای سفید می‌ترسیدن
تو اومدی هوا گرم شد، دلای سنگ ما نرم شد
با نسیم نگاه‌ت غنچه‌های امید می‌خندیدن

بزن امشب درِ خونه‌ها رو
بگو هر کس دلش رو بیاره
کیه امشب میاره بهارو؟
خودِ یاره، آره خودِ یاره

*****

ای ذخیره‌ی خدا خونه‌ی شما کجاست؟
دردِ مَنو می‌دونه هر کی شما رو می‌خواست
رنگ روزای فراق، رنگ خونه‌ی خداست

غنچه‌های بهار خشک و نیمه‌جونن، دریا بیا
دورِ کعبه‌ی عشق عاشقا می‌خونن: آقا بیا
بیا تا قطره دریا شه، دَرای بسته‌مون وا شه
ای قرار من و ای امید همه دنیا بیا

شبِ عشق و طراوت و نوره
شبِ احیاء برای بهاره
شبِ پرواز به اوجِ حضوره
کی بیداره؟، کی بیداره؟

*****

ناز تو رو می‌کِشم تا روزی که تو بیای 
من فدای تو می‌شم هر جوری که تو بخوای
من باشم و نباشم، تو بالاخره میای

دورم از تو ولی مستِ باده‌ی این پیمونه‌تم
حال و روز مَنو هر کی دیده می‌گه دیوونه‌تم
ای امیدِ همه برگرد، عزیزِ فاطمه برگرد
ناامید نمی‌شم تا که خاکِ درِ مِیخونه‌تم

توی دستا پُر از گُل عشقه
توی سینه توسّلِ عشقه
تو مقیم جزیره‌ی نوری
راه خونه‌ت پُرِ عشقه، آره پُرِ عشقه

*****

لبم مشغولِ آل یاسین و
دلم مشغولِ عشقِ تُو سینه‌م
منم از بس چشمم گشته دنبالت
تُو ابرا ردّ پاتو می‌بینم

نگاهم از بارون نشونه‌تو می‌گیره
یه عمره دل‌هامون بهونه‌تو می‌گیره

تو میای و همه دردامون دوا می‌شه و
تو میای و دلا خونه‌ی خدا می‌شه و
تو میای و همه دنیا باصفا می‌شه و
تو میای و دلم وا می‌شه