نظرات
0 نظر ثبت شده
هنوز نظری ثبت نشده است
اولین نفری باشید که نظر میدهد

زندگی تلخه ولی روضههای تو چه شیرینه همهی دلخوشیم اینه مادرِ تو اشکامو میبینه توی دنیایی که هر جاشو نگاه میکنی آشوبه حال و روزگارِ من همیشه با امام حسین خوبه پُر دردم، تو رو توی زندگیم گم کردم دستمو بگیر میخوام برگردم، پُر دردم کجا برم جز روضهت حسین؟ به تو پناه آوردم آبرو دادی اما من آبروتو بردم حسین دوسِت دارم... روز و شب تو حَرمت قشنگه حتی توی رویاشم چی میشه لحظهی جون دادنم هم تو بغلت باشم میدونم آخرشم یه روز میای و تو رو میبینم آقا توی قبرمم بیا و دَم آخر بده تلقینم آقایی، ای رفیق روزای تنهایی تو گرفتاری پناه مایی منو نذاری تنها وقتی اسیر خاکم میدونی دوسِت دارم من حتی زیر خاکم حسین دوسِت دارم...
0 نظر ثبت شده
هنوز نظری ثبت نشده است
اولین نفری باشید که نظر میدهد