از عاشقا دائم دل می‌بَری

از عاشقا دائم دل می‌بَری
نشون میدی همیشه عاشق‌تری
با کارایی که دل عاشق می‌خواد
کارایی که فقط از خودت برمیاد

حسین...

مثلا گریه میدی می‌گیری دستای منو، با همون گریه
چه محبّتا که می‌کنه به ما، مهربون گریه
چقدَر اسم قشنگ تو گرفت، ازمون گریه
خنده‌ها اگه برن خیالی نیست، تو بمون گریه

اگه گریه نباشه برات می‌کِشم آه
یا اباعبدالله...

تو این روزای سخت بی‌قراری
نبود حواسم که هوامو داری
نذاشتی راهو اشتباهی برم
به سنگ نذاشتی بخوره آقا سرم

مثلا روضه میاره می‌بَره کرب‌وبلا، از همین روضه
چه محبّتا که می‌کنه به ما، نازنین روضه
ندارم رفیق با معرفتی، غیر از این روضه
اشک مردا رو کسی نمی‌بینه، تو ببین روضه!

نشه دست من از تو روضه‌ها کوتاه
یا اباعبدالله...

حرف رفاقت شد، اسم تو رو بردم
حالم چقدر بد بود، به روم نیاوردم
دلت برام تنگ می‌شه من از فراق مُردم

مُردم، به اباالفضل خبر بدید دیگه کم آوردم
مُردم، اون منو خوب می‌فهمه بگید زمین خوردم

اون منم که از فکرت هر شبو بیداره
عاشق شدن قطعاً این چیزارم داره
حال خراب من فقط زیر سر یاره

یارم، به اباالفضل بگید که من خیلی دوسش دارم
یارم، خودش خبر داره منم قسم نمیارم

تنها با تو می‌گذره عمرم، حق بده با شما باشم
چند ماه آخر عمرم، کاشکی تو کربلا باشم

چند ماه آخر عمرم، اشک چشامو بیشتر کن
روحمو بعد از مرگ آقا، تو حَرمت کبوتر کن

خدا بیامرزه، به حق این روضه
اون که با ارباب گذرون دوره دنیا رو

خدا بیامرزه به حُرمت فضّه
همه کنیزهای حضرت زهرا رو