
حق دارم که اسمتو ... با گریه بگم حسین عشق تو الی الابد ... توو خون و رگم حسین هر چی غیر عشق تو ... توو قلبم اضافیه از دنیا برای من ... لبخند تو کافیه همه کَسمی؛ مگه میشه دل به غم تو ندم دوباره آقا؛ اومدم و پیش تو زانو زدم میباره چشام؛ یعنی راه نوکریتو بلدم حسین | وای چی دیده مگه گدات؟! ... از تو غیر معرفت من توو عمر نوکریم ... خوشبختم با تو فقط هر جا اسم کربلاس ... اونجا جَنّت منه زهرا میشه ضامنش ... هر کی سینه میزنه قراره دلم؛ همهجوره پشت و پناه منی الهی فدات؛ جونمو بگیر توی سینهزنی میمیرم آقا؛ دست رد اگه به سینهم بزنی حسین | وای زیر منّت کسی ... نیستم جز امام حسین هر جا میگیره دلم ... میخونم «سلام حسین» کاشکی حاجت منم ... یک روزی روا بشه یعنی مدفن منم ... خاک کربلا بشه یعنی میرسی؛ سرمو بگیری رو پای خودت منو مث حُر؛ جا بدی توو صحن و سرای خودت میشه دلمو؛ ببری توو حال و هوای خودت حسین | وای