خوشا آن که تنها تو را دوست دارد

خوشا آن که تنها تو را دوست دارد
چه خوش‌تر اگر دوست دارش تو باشی

ز بیداد پاییز هم غم ندارد
هر آن دل که باغ و بهارش تو باشی

خوشا آن گدایی که تنهای تنها 
کناری نشیند، کنارش تو باشی

بر آن مُحتضر می‌برم رَشک هر شب
که شمع شب احتضارش تو باشی 

...
(تو که آخر گره رو وا می‌کنی امام رضا
پس چرا امروز و فردا می‌کنی امام رضا؟)۲
...

گدایَم گدایم گدایم گدایم
گدای علی ابن موسی الرضایَم