بدرود عزیزم

بدرود نگارم، همه‌یِ دار و ندارم 

غمناک‌ترین حادثه‌یِ زندگیِ من 
مهرِ من و مهتابِ شبِ بندگیِ من 
با اشک به دیوار و درِ خونه نوشتم 
(این کوچه شده باعثِ شرمندگی من)۲ 

با گریه‌یِ من موج گرفت خشک‌ترین رود
با رفتنت امروز شده شهر، مه‌آلود 

بدرود امیدم، نفسم، عشقِ عزیزم 
آهسته برو، پشتِ سرت آب بریزم 

بدرود نگارم، همه‌یِ دار و ندارم 
(باید تورو به حضرتِ مَنان بسپارم)۲ 

باز دوباره چشاتو وا کن عزیزم 
منو نگاه کن که دارم
 (رو لَحَدِت خاک می‌ریزم)۲

یا زهرا، یا زهرا ...

*****

میگن دَرِ جنت دیگه مِسمار نداره
اونجا کسی با بالِ مَلَک کار نداره
باید رویِ گلبرگِ شقایق بنویسند
(گل، تابِ فشارِ در و دیوار نداره)۲

انگار گلم اومده بودی که بری زود 
که از روزِ تولد به تنت، رختِ سفر بود 

بدرود بهشتم، مَلَکَم، روحِ بلندم 
باید کفنت رو خودم انگار ببندم

بدرود قرارم، قمرم، باغ و بهارم
(باید بدنت رو تویِ تابوت بذارم)۲ 

دفن کارِ چند نفره و می‌بینی من یه نفرم 
(خاک بریزم رویِ تنت یا بریزم رویِ سرم)۲

یا زهرا، یا زهرا ...