ما نوکریمو رگ و ریشمون میرسه به ریشههای چادر وصلهدار تو به حول قوهی الهی غلامتون میایسته هر فاطمیه پای کار تو فراموش نمیکنیم؛بعدِ هزار و چند سال کی اومد و شوهرتو خونهنشین کرد فراموش نمیکنیم؛ کی درو آتیش زدو بعد جسارتی کردو تو رو نقش زمین کرد به بچه ها میگم که، مریض نه شما شهیده بودی به بچه ها میگم که، چرا جوون قد خمیده بودی کاش توی کوچهها سپرِ بلات میشدیم خاکِ زیر پات میشدیم همگی فدات میشدیم مادر مادر مادر... **** تا ابدُ الدهر قبرِ مخفیِ شما باعث بی آبروییِ سقیفه شد در وسط کوچه آمدی که بگویی لعن بر آن کس که به ناحق خلیفه شد فراموش نمیکنیم، تا آخرین لحظهی عمر بیبی شما ازون دوتا راضی نبودی فراموش نمی کنیم، روضهی توی کوچه رو گوشواره و سیلی و جای اون کبودی به بچه ها میگم که، برا فرج دعا کنن همیشه به بچه ها میگم که، آقا نیاد هیچی درست نمیشه کاش توی کوچهها سپرِ بلات میشدیم خاکِ زیر پات میشدیم همگی فدات میشدیم مادر مادر مادر... **** از جفای مردم مدینه گفته شد ما نکند مردمان آن زمان شویم صاحب اصلی جهان حی و حاضر است باید از ندیدن او روضهخوان شویم فراموش نمیکنیم، مهدیِ تو آمدنیست میاد که انتقامتو ازون دوتا بگیره فراموش نمیکنیم، مرگشه مرگِ جاهلی هر کی امام زمانشو نشناسه و بمیره به بچه ها میگم که کاری کنن برا ظهور مهدی به بچه ها میگم که یاری کنن برا ظهور مهدی کاش توی کوچهها سپرِ بلات میشدیم خاکِ زیر پات میشدیم همگی فدات میشدیم مادر مادر مادر...