
چشام گریونه ، از جفای روزگار چشام گریونه ، ندارم صبر و قرار چشام گریونه ، توی حال احتضار چشام گریونه ... دارم می سوزم ، می زنم هی دست و پا دارم می سوزم ، بی قرارم این شبا دارم می سوزم ، باز به یاد کربلا دارم می سوزم ... رسیده لحظههای آخرم خون میباره از چشای ترم توی جَوونی بی کس و غریب فدا شدم شبیه مادرم (عالمی بفدات - غریب امامِ جواد۳) ۲ زمین افتادم ، جلو چشم همسرم زمین افتادم ، باز به یاد مادرم زمین افتادم ، لحظههای آخرم زمین افتادم ... دارن می خندن ، کنیزا به گریه هام دارن می خندن ، به من و بغض نگام دارن می خندن ، نرسه جایی صدام دارن می خندن ... بود همسرم از همه بدترین جلو چشام آب و می ریخت زمین غریبونه میون هلهله جون میدادم با یه دل حزین (عالمی بفدات - غریب امامِ جواد۳) ۲ عذابم میده ، روضهی دیوار و در عذابم میده ، قتل شش ماهه پسر عذابم میده ، سینهای که شد سپر عذابم میده ... توو کوچه کشتن ، یار قد کمونم و توو کوچه کشتن ، ماه آسمونم و توو کوچه کشتن ، مادر جوونم و توو کوچه کشتن ... مقابل چشمای بچهها افتاده بود به زیر دست و پا راه شو بستن توی کوچه و مادرم و زدن چه بیهوا (عالمی بفدات - غریب امامِ جواد۳) ۲ منبع:موسسه ادبیات آیینی بیپلاک