شب مستی شب جنونه

باز شب مستی شب جنونه 
دل دیوونم داره می‌خونه
آی اهل عالم بدونید اینو
دنیا به ماها می‌گه دیوونه

اَمون از این دل از این زمونه
شور و نوایی تو آسمونه
تو مجلس شاه جنون می‌گیریم 
سید ذاکر وقتی می‌خونه

اگه دیوونه ندیده‌ای، به ما می‌گن دیوونه
اگه دیوونه شنیده‌ای، به ما می‌گن دیوونه

منم یه روز عاقل بودم، عشق تو مجنونم کرد
از شهر عقل و عاقلا، یک‌باره بیرونم کرد

رویای شب‌هام، آقام حسینه 
تموم دنیام، آقام حسینه
هر شب و هر دم وقتی می‌خونم 
شور نفس‌هام، آقام حسینه

حضرت دلبر دارو ندارم 
توی این عالم بی‌کس و کارم
شکر خدا که همیشه می‌گم 
به قول ذاکر رفیق و یارم

یه رفیق دارم که نامش حسینه 
خوشا آن که دلارامش حسینه

ارباب خوبم، ارباب محشر 
با گریه می‌گفت کجایی خواهر
اَمون از اون دَم که خواهر اومد 
تو بین گودال افتادی بی سر

شاه دو عالم پسر حیدر 
شراب ناب ساقیِ کوثر 
چقدر قشنگه با حال مستی 
می‌خونه سیّد غریبِ مادر

یا حسین غریبِ مادر، تویی ارباب دل من 
یه گوشه چشم تو بسه، واسه حل مشکل من