دلاوری بود میون جنگا کنار حیدر

دلاوری که بود میون جنگا در کنار حیدر
 عضو گروه جان به کف به نام شُرطَةُ الخَمیس بود

 بدونید اسم این دلاور حبیب ابنِ مظاهر
 مردی که اهل علم و ایمان و درایت و حدیث بود 

علی مولا به حبیب داده علم بلا و منایا 
علی مولا بهش گفته که می‌شه فدا گل زهرا

 علی مولا می‌دونه که حبیب می‌شه یاور زینب کبری
 می‌شه از شهدا توی کرب و بلا

مست جام حسین، پیرغلام حسین

حبیبِ علی یِکِّه‌تاز نبرد
میادش روزی که می‌شه پیرمرد
جا داره اگه مثل حیدر تو جنگ
ببنده یه سربند و دستمال زرد

یا حبیبِ ابنِ مظاهر

فرمانده‌ی جناح چپ تو لشکر امام حسینه
کسی که بودنش شده دل‌خوشی حضرت زینب

حبیب و مُسلم ابنِ عوسَجه دوتا یار وفادار
تو روز عاشورا می‌جنگیدن برا غربت زینب

چه غریبه عصر عاشورا بر لبش أینَ حبیبه 
چه غریبه تک و تنها شده شَهی که بی‌حبیبه
چه غریبه توی قتلگاهی که پر از بوی سیبه

شده غصه نَصیب آخه رفته حبیب
بامرام حسین پیرغلام حسین

حبیب حسین در کنار بُرِیر
به دشمن زدن از یَوین با زُهیر

برا جنگ با بچه‌های جَمل
برا کشتن طَلحه‌ها با زُبیر

یا حبیب ابنِ مظاهر